Η Μητέρα

Στην αγκαλιά σου τη γλυκιά , μανούλα μου , να αράξω μες το βαθύ το πέλαγο αυτό πριχού βουλιάξω…..

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Για τη μητέρα του

Μάνα , μητέρα , μαμά . Τρεις λέξεις που κλείνουν μέσα τους ομορφιά τρυφερότητα και αγάπη . Η μητέρα , βιολογική  και μη , αποτελεί ίσως  την πιο σημαντική παρουσία στη ζωή του ανθρώπου . Μια ύπαρξη γλυκιά και ανιδιοτελής .

Στην αρχαία Ελλάδα συναντάμε την πρωταρχική γιορτή της Μητέρας , με μια ανοιξιάτικη γιορτή αφιερωμένη στη Θεά Γαία. Αυτή ήταν και η πρώτη μορφή εορτασμού  της Μητέρας. Με τα χρόνια η λατρεία πέρασε στην κόρη της τη  Ρέα , σύζυγο του Κρόνου και Μητέρα του Δία. Ονομάστηκε Μητέρα των Θεών  και των ανθρώπων. Οι Αρχαίοι Έλληνες την τιμούσαν κάθε Άνοιξη.     

Η τιμή προς τη μητέρα συνεχίστηκε κατά τα ρωμαϊκά χρόνια όπου συναντάμε τη Γιορτή της Μητέρας ως γιορτή αφιερωμένη στη Θεά Κυβέλη και γινόταν κάθε Μάρτιο.

Στην Αγγλία του 1600 μ.Χ, η γιορτή της μητέρας αποκαλούνταν “Mothering Sunday” ή αλλιώς «Κυριακή της μητέρας», και γιορταζόταν την 4η Κυριακή της Σαρακοστής κάθε χρόνο .

Με την εξάπλωση του Χριστιανισμού στην Ευρώπη, η γιορτή  μεταβλήθηκε προς τιμή της “Μητέρας Εκκλησίας” αλλά με τον καιρό οι δύο αυτές έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα την μητέρα και την εκκλησία .

Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στις αρχές του 20ού αιώνα, η δασκάλα Άννα Τζάρβις (Anna Jarvis) από τη Φιλαδέλφεια, αγωνίστηκε για την καθιέρωση της Γιορτής της Μητέρας, τη 2η Κυριακή του Μαΐου.

 Στην Ελλάδα, γιορτάστηκε για πρώτη φορά η Γιορτή της Μητέρας στις 2 Φεβρουαρίου του 1929, για να συνδυαστεί η Γιορτή αυτή με τη χριστιανική γιορτή της Υπαπαντής. Τελικά, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η γιορτή μεταφέρθηκε από τις 2 Φεβρουαρίου στη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου. Έτσι, κάθε δεύτερη Κυριακή του Μαΐου έχει καθιερωθεί να γιορτάζουν οι μητέρες όλου του κόσμου και είναι μια γιορτή με συμβολικό χαρακτήρα.

Η  Μητέρα είναι το πρόσωπο της ζωής μας για το οποίο   έχουμε πει αναρίθμητες κουβέντες Την έχουμε επικαλεστεί στα δύσκολα . Είναι εκείνη που είναι πάντα εκεί . Είναι εκείνη,   η οποία όσο υπάρχει είναι η σταθερά στη ζωή μας.

Τις τελευταίες δεκαετίες είναι πια συνηθισμένο μια γυναίκα  να διατηρεί την επαγγελματική ιδιότητα  της και μετά την μητρότητα , όμως  όταν πρόκειται να γίνει Μητέρα , πρέπει  να διαχειριστεί το ζήτημα της εργασίας της  και  της καριέρας της.

Ως Αντιδήμαρχος της Ισότητας των Φύλων και Πρόεδρος της  Δ.ΕΠ.ΙΣ , θέλω να αναφερθώ στις ανισότητες ανάμεσα  στους εργαζόμενους γονείς.

Η ζωή για τις εργαζόμενες ΜΗΤΕΡΕΣ  δεν είναι πάντα εύκολη .Η Μητέρα είναι εκείνη που θα μιλήσει με το γιατρό, σε εκείνη θα τηλεφωνήσουν από το σχολείο, η Μητέρα θα συνοδέψει το παιδί της στα πάρτη. Είναι ευθύνη πρώτα της Μητέρας  και μετά του Πατέρα , παρόλο που εργάζονται και οι δύο. Οι εργοδότες δυσανασχετούν για τις εργαζόμενες Μητέρες που φεύγουν νωρίς από τη δουλειά για να πάρουν τα παιδιά του από το σχολείο ή για να φροντίσουν τα άρρωστα παιδιά τους.

Σηκώνεται κάθε πρωί ,  φιλάει  τα παιδιά της ,  και φεύγει βιαστικά για τη δουλειά της . Έτσι βιαστικά γυρνάει το μεσημέρι στο σπίτι της . Η πρώτη της έννοια είναι τα παιδιά της.  Να φάνε ,  να μελετήσουν ,   να κάνουν τις δραστηριότητές τους ,  να πλυθούν ,  να ετοιμαστούν για την επόμενη ημέρα .  Μαζεύει το σπίτι ,  βάζει πλυντήριο.   Πάνω από την κουζίνα ,  ετοιμάζει το αυριανό φαγητό.  Βλέπει τηλεόραση και το βράδυ ,  καθώς είναι μισοκοιμισμένη ακούει μία συζήτηση για την ΙΣΟΤΗΤΑ των ΦΥΛΩΝ.

 Η πίεση στην εργαζόμενη Μητέρα αυξάνεται.  Επιβαρύνεται με πολλαπλούς ρόλους ,  με μικρή βοήθεια από τους συντρόφους ,  από τις κοινωνικές δομές και προσπαθεί να ισορροπήσει  δουλειά και οικογένεια.  Η εργαζόμενη Μητέρα  είναι μια γυναίκα που πασχίζει  ,  προκειμένου να είναι καλή σε όλα.

Χρειάζεται λοιπόν  τον σεβασμό μας και βοήθεια από την πολιτεία πέρα από τον δικό της μηχανισμό υποστήριξης . Όπως ,  καλύτερες  ώρες εργασίας , πρόσβαση στην παιδική μέριμνα  , οικονομική βοήθεια .

Παρόλες όμως τις δυσκολίες  παρόλο που της μένει λίγος χρόνος για τη δική της προσωπική φροντίδα το χαμόγελο , η αγκαλιά των παιδιών της , η ανιδιοτελής αγάπη  της για εκείνα ,όταν ακούει την λέξη ΜΑΜΑ είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για εκείνη και παίρνει δύναμη για να συνεχίσει το έργο της.

Η μητρότητα δεν είναι εύκολη . Ο ρόλος της μητέρας είναι ιερός. Το έργο της είναι συνδεδεμένο με την πρόοδο της κοινωνίας. Πλάθει ψυχές . Η αποστολή της δεν είναι απλή γιατί συνειδητά ή ασυνείδητα διαμορφώνει το χαρακτήρα των παιδιών της. Το να είσαι μάνα , σημαίνει   ότι έχεις απολαύσει το μεγαλύτερο αγαθό της ζωής . Όμως και οι ευθύνες είναι τεράστιες ,  γιατί  είναι ευθύνες απέναντι στη ζωή.

   Το μητρικό αυτό ένστικτο δεν περιορίζεται μόνο στην βιολογική μητρότητα και την ανατροφή των βιολογικών παιδιών μιας γυναίκας. Μέσα από το ρόλο της θετής ή ανάδοχης μητέρας, της γυναίκας που αναλαμβάνει τη φροντίδα και το μεγάλωμα ενός παιδιού, μια μεγάλη μερίδα γυναικών καταφέρνουν να  εκφράσουν συναισθήματα μητρικής αγάπης και φροντίδας σε παιδιά που δεν τα έχουν γεννήσει οι ίδιες, αλλά τα έχουν στην καρδιά τους.

Η ημέρα της Μητέρας είναι απλώς η αφορμή για να μοιραστούμε  χρόνο  μαζί της . Αλλά πάντα να θυμόμαστε ότι δε χρειάζεται μια ξεχωριστή ημέρα για να της πούμε πόσο πολύ την αγαπάμε .

 Με αφορμή την ημέρα της μητέρας  , θα ήθελα να πω χρόνια πολλά σε όλες τις Μανούλες του κόσμου  αλλά  και στη δική μου Μητέρα την κα  Ανθούλα .

Με  εκτίμηση

Η Πρόεδρος της ΔΕΠΙΣ

Αντιδήμαρχος

Κοινωνικής Πολιτικής & Ισότητας των Φύλων

Χρυσούλα Θάνου