Την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του σχολικού συγκροτήματος της οδού Γράμμου μια ιδιαίτερα συγκινητική εκδήλωση μνήμης για τα 52 χρόνια από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου, που διοργανώθηκε από την Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Δάφνης–Υμηττού. Γονείς και μαθητές από τα σχολεία του Δήμου μας έδωσαν το παρών, τιμώντας συλλογικά τις αξίες της δημοκρατίας, της ελευθερίας και του αγώνα.

Κεντρικοί ομιλητές της εκδήλωσης ήταν η Νάντια Βαλαβάνη, πρώην βουλευτής, και ο Γιώργος Μητροβγένης, πρώην δημοτικός σύμβουλος Δάφνης–Υμηττού, οι οποίοι μοιράστηκαν προσωπικές μαρτυρίες και γεγονότα από εκείνη την ημέρα, όπως τις βίωσαν. Αναφέρθηκαν στις στιγμές που έζησαν οι ίδιοι, δίνοντας στους νέους μια ζωντανή εικόνα του θάρρους και της αποφασιστικότητας των φοιτητών και του λαού το 1973.

Την εκδήλωση πλαισίωσαν μαθητές από τα σχολεία του Δήμου, που ερμήνευσαν τραγούδια συνδεδεμένα με το Πολυτεχνείο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα συγκίνησης και σεβασμού.

Ο Δήμαρχος Δάφνης–Υμηττού, Νικόλαος Τσιλίφης, απηύθυνε χαιρετισμό, τονίζοντας ότι το Πολυτεχνείο αποτελεί «ένα φωτεινό ορόσημο στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας». Κάλεσε όλους μας να συνεχίσουμε να υπηρετούμε τα ιδανικά του για δημοκρατία, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι η μνήμη και το μήνυμά του εξακολουθούν να μας εμπνέουν και να καθοδηγούν τις νεότερες γενιές.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μέλη και εκπρόσωποι από την Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, καθώς και από Συλλόγους Γονέων των σχολείων της πόλης. Παρόντες ήταν επίσης ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών και Παιδείας Χρήστος Αδάμ και οι δημοτικοί σύμβουλοι Γιώργος Δαουλάρης, Όλγα Χριστινάκη, Δημήτρης Τσούτσουρας και Ανδρέας Ανδρουλάκης.

Φωτογραφικό υλικό :

Σήμερα σιωπούμε, τιμούμε, σεβόμαστε και αναλογιζόμαστε την παρακαταθήκη των γνωστών και άγνωστων ηρώων, των χιλιάδων ανώνυμων ανθρώπων που συναντήθηκαν σε μια ιδέα, με  μια κοινή  κοινωνική και πολιτική στάση και εναντιώθηκαν στον αυταρχισμό και τον φασισμό.

Με μια απόσταση 50 χρόνων από την ημερομηνία- ορόσημο  που έγραψε τη δική της σελίδα στην ιστορία,  μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα το αποτύπωμά της στη νεότερη ιστορία.

Οι φοιτητές  του ’73 δείχνουν ακόμα τον δρόμο στους  νέους. Σε εκείνους που παλεύουν για την ισότητα, την αδικία, τη βία. Σε αυτούς που επιζητούν ειρήνη, που αναζητούν ελπίδα και ένα καλύτερο αύριο. Για όσους επιμένουν στην ειρήνη και τη δημοκρατία.

Τρεις  λέξεις απλές. Τρεις λέξεις  πολύτιμες. «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία». Και μια φωνή τρεμάμενη που αντηχεί ακόμα στα αυτιά και τη συνείδηση μας «Εδώ Πολυτεχνείο».