Σήμερα σιωπούμε, τιμούμε, σεβόμαστε και αναλογιζόμαστε την παρακαταθήκη των γνωστών και άγνωστων ηρώων, των χιλιάδων ανώνυμων ανθρώπων που συναντήθηκαν σε μια ιδέα, με  μια κοινή  κοινωνική και πολιτική στάση και εναντιώθηκαν στον αυταρχισμό και τον φασισμό.

Με μια απόσταση 50 χρόνων από την ημερομηνία- ορόσημο  που έγραψε τη δική της σελίδα στην ιστορία,  μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα το αποτύπωμά της στη νεότερη ιστορία.

Οι φοιτητές  του ’73 δείχνουν ακόμα τον δρόμο στους  νέους. Σε εκείνους που παλεύουν για την ισότητα, την αδικία, τη βία. Σε αυτούς που επιζητούν ειρήνη, που αναζητούν ελπίδα και ένα καλύτερο αύριο. Για όσους επιμένουν στην ειρήνη και τη δημοκρατία.

Τρεις  λέξεις απλές. Τρεις λέξεις  πολύτιμες. «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία». Και μια φωνή τρεμάμενη που αντηχεί ακόμα στα αυτιά και τη συνείδηση μας «Εδώ Πολυτεχνείο».